Afscheid

Mijn tijd als Au Pair zit erop. Ik heb enorm veel gelachen en geleerd, maar ik heb soms ook met mijn handen in het haar gezeten. Vier kinderen is niet niks, maar ik kan denk ik wel zeggen dat ik dit half jaar met voldoening en trots kan afsluiten en op kan gaan naar het volgende avontuur. Ik had de afgelopen tijd voor geen goud anders willen invullen. Ondanks dat vieze poepbroeken, luizen, opstandige kleuters, rondrennende jongetjes, en meisjes van acht die denken dat ze alles weten mij totaal niet meer vreemd zijn, heb ik ook ontzettend veel gelachen en me keer op keer weer verbaast over ‘mijn’ vier kinderen. Hoe lief mijn tweejarige meisje me vraagt of ik allright ben als ik mijn teen stoot, en mijn vierjarige jongen me verteld hoe mooi mijn tekening is, daar kunnen wij volwassen af en toe nog iets van leren. Ik moet wel zeggen dat ik voorlopig genoeg gepuzzeld, gekleurd, geknutseld, gevoetbald en in de speeltuin gespeeld heb. Ook pas ik de komende tijd voor filmavonden die de films Finding Nemo of Rio inhouden. Maar wat mag ik blij zijn met wat ik de afgelopen tijd allemaal heb meegemaakt. Vanaf minuut 1 voelde ik me thuis in mijn hostfamily. Ik heb me geen enkel moment ongemakkelijk gevoeld en heb het dus enorm getroffen! Met gemengde gevoelens neem ik dan ook afscheid van mijn nieuwe familie!

Toch begint het nu wel te kriebelen. Over 6 weekjes ben ik weer thuis, en ook daar heb ik enorm zin in! Maar eerst nog even genieten van dit prachtige land! Ik ben ontzettend zenuwachtig voor wat me te wachten staat, maar het Australië avontuur zou zeker niet af zijn als ik niet eerst nog al die bijzondere plekken die dit land te bieden heeft zou gaan ervaren! Het komt nu echt dichtbij want over een paar uurtjes vertrek ik naar de stad om vanaf daar in de bus te stappen naar mijn eerste stop; Byron Bay!

Visite, verhuizen en reizen!

Een paar weken geleden was het dan eindelijk zover. Mijn lieve papa en mama kwamen mij opzoeken helemaal hier in Australië! En zo stond deze vrouw van de wereld (zo mag ik mezelf ondertussen wel noemen dacht ik zo) toch met wat klamme handjes en lichtelijke brok in haar keel te wachten op Sydney airport tot die twee oudjes (want zo kunnen we hen ondertussen ook wel noemen) uit de gate zouden komen! En hoewel alles binnen 5 minuten weer normaal was, en het voelde alsof we elkaar een week niet hadden gezien in plaats van 4 maanden was het natuurlijk fantastisch dat ze hier waren! Het was een nogal rare ervaring dat de voorheen twee werelden die je ervaart als je hier bent, mijn Australische leven met Australische vrienden en mijn Nederlandse vriendinnetjes en leventje, ineens gemixt worden. Het was natuurlijk heel fijn om papa en mama mijn leven hier te laten zien; waar ik woon, waar ik naar het strand ga, waar ik elke dag loop en ga, maar het bracht ook heimwee met zich mee. Doordat ze hier waren miste ik ook meer dan normaal mijn vriendinnetjes en mijn gewone Nederlandse leventje. Maar bovenal waren het natuurlijk enorm leuke weken! Ik heb papa en mama echt ‘mijn’ stad kunnen laten zien en we hebben natuurlijk de nodige toeristische uitstapjes gemaakt. De Blue Mountains, Taronga Zoo en de Sydney Tower stonden dan ook bovenaan ons lijstje! Maar na twee weken de grappen van papa aan te hebben gehoord waar ik al 1000 keer nep om gelachen heb, en de goede adviezen van mama ten harte had genomen was het dan ook wel weer welletjes en zwaaide ik met een goed en voldaan gevoel mijn ouders weer uit!

Ondertussen werd er hier in mijn ‘home away from home’ ook bepaald niet stil gezeten. Het lag al een tijd in de planning om te gaan verhuizen en die plannen zijn een paar weken geleden werkelijkheid geworden! Alhoewel we het zwembad hebben moeten inleveren wonen we nu wel veel dichter bij de stad en in een veel leukere buurt! Echter zit mijn tijd bij het gezin er al bijna op! Met nog amper 1.5 week oppassen kan ik wel zeggen dat ik inmiddels enorm last begin te krijgen van reiskriebels!

Op donderdag 29 maart gaat het tweede deel van dit hele Australische avontuur van start! Ik vertrek dan met de bus naar Byron Bay om te gaan genieten van het echte backpackers leven! Ik begin mijn reis dus in Byron Bay en ga vervolgens naar Surfers Paradise, Noosa, Frasier Island, Town of 1770 en de Whitsundays om half april in Cairns aan te komen! Vanaf daar ga ik met de bus naar het midden van Australie; Alice Springs. Na een weekje zal ik uiteindelijk vliegen naar Melbourne om daar mijn reis af te sluiten! Dan nog even terug naar Sydney en dan sta ik als alles volgens plan verloopt op 7 mei om 15.35 weer op Nederlandse bodem! Time flies when your having fun!

Australia Day en surfles!

Er zijn een aantal dingen die je moet kunnen of in ieder geval moet proberen om een echte Ozzie te worden; barbecueën, praten in afkortingen, surfen en bier drinken. Aangezien er met mijn barbecue kwaliteiten niets mis is (in ieder geval, het opeten van wat er op de barbecue gemaakt word) en ik ook, al zeg ik het zelf, een aardig woordje Australisch spreek, was het de afgelopen weken tijd om mijzelf te richten op de twee laatste punten: surfen en bier drinken. Om mezelf niet meteen uit het veld te laten slaan begon ik met datgene waar ik toch al behoorlijk getraind in ben: bierdrinken!

En welke gelegenheid is daar nou beter voor dan Australia Day! Dus, nationalistisch als ik ben, ging ik op 26 januari met Australische vlaggen op mijn wangen richting stad. Australia Day bleek inderdaad de perfecte gelegenheid om mijn bierdrink skilss te oefenen. Overal mensen, overal bier en overal gezelligheid. Ik heb dan ook een hele leuke dag gehad, en de training was zeer geslaagd. Om 9 uur savonds stond ik dan ook lichtelijk draaierig te genieten van het vuurwerk in Darling Harbour! Om vervolgens snel richting huis te gaan, en daar moe maar voldaan op mijn allereerste Australia Day in slaap te vallen!

Helaas gaat het leven van een echte Ozzie niet alleen over rozen. Om er echt bij te horen moet je ook een aardig potje kunnen surfen. Helaas is sport sowieso niet mijn beste kant dus ging ik met lichtelijke tegenzin afgelopen zaterdag naar mijn eerste surfles. Gelukkig stond daar surfleraar Ryan al op ons te wachten toen we in alle vroegte op de parkeerplaats van DeeWhy beach aankwamen. Ryan is wat je noemt een typische surfboy. Met zijn blonde haren wapperend in de wind, gebruinde en vooral gespierde torso hielp dit niet echt om nou helemaal vol zelfvertrouwen te beginnen aan deze uitdaging. Maar wie A zegt moet ook B zeggen en dus lag ik een half uurtje laten met wetsuit en al op mijn surfplankje te wachten op mijn eerste golf. En jawel, Ryan riep; there it is, this is your wave! Catch it, catch it! Zenuwachtig als ik was ging ik er eens goed voor liggen en voelde ik die eerste golf onder mijn surfplankje komen. En daar ging ik; helemaal tot aan het strand! Helaas lag ik nog steeds, en was ik totaal vergeten om op te staan dus toen ik omkeek stond Ryan mij met een lichtelijk beteuterd gezicht na te kijken. Eenmaal bekomen van deze eerste poging is er die dag nog heel veel geoefend. En al was het heel erg leuk, en zal ik zeker nog een lesje gaan volgen, ben ik echt de slechtste surfgirl ever. Het lukte mij nog net om af en toe op te staan, maar om dan ook echt te blijven staan is voor mij echt een raadsel hoe iemand dat ooit kan doen. En dus moet ik helaas constateren dat ik nog geen volledige Ozzie ben. Ik heb het geprobeerd maar het mocht niet baten.

Achja, misschien kan ik mijn barbecue en bierdrink kwaliteiten nog wat opkrikken, compenseer ik dat gewoon met het surfen!

The Holidays!

Kerst in je korte broek is iets wat je een keer moet meemaken. In plaats van me druk te maken over de biefstuk en het gourmetstel moest er dit jaar gedacht worden aan bikinis, of het bier wel koud in de koelbox lag en of ik wel goed genoeg was ingesmeerd. Want jawel; ik heb de kerst, samen met mijn hostfamily, doorgebracht op de camping. Deze dag had niets weg van een normale kerst, maar dit maakte hem zeker niet minder bijzonder. Kerst begon voor dag en dauw want zelfs op de camping wist Santa ons te vinden. Met gevolg dat er om kwart over 6 in de morgen cadeautjes uitgepakt konden worden! Santa was zelfs mij niet vergeten en dus begon de kerst heel goed! Na de dag doorgebracht te hebben met zwemmen en zonnen werd vervolgens een heerlijk kerstmaal gekookt. En dat allemaal boven een kampvuur! Ik kan niet anders zeggen dat het allemaal heerlijk was en dat toen ik eenmaal in mijn eigen kleine tentje lag ik met een enorm voldaan gevoel in slaap viel. Een klein beetje vreemd was het wel, maar ik had het voor geen goud willen missen.

Eenmaal thuis aangekomen, was het alweer bijna tijd voor oud en nieuw! En als je het geluk hebt om op New Years Eve in Sydney te zijn, wat doe je dan? In dit geval werd er gezorgd voor een eerste rang plek voor het beroemde vuurwerk bij de Harbour Bridge. En wel in front of the Opera House! Om 7 uur stond ik netjes langs mijn bed om vervolgens om half 9 ons plekje bij de Opera House veroverd te hebben. Het was enorm druk maar dat mocht de pret niet drukken. Vanaf een uurtje of 11 begon de zon lekker te schijnen, en toen om 12 uur de bar open ging was de middag zo om! Toen het eenmaal donker begon te worden steeg bij mij de nieuwjaarspanning toch wel. En toen het uiteindelijk 12 uur was, en 2012 officieel begon, barste het vuurwerk los! Het was zo indrukwekkend en mooi dat ik toen toch mijn eerste Australische traantjes gelaten heb. En sentimenteel als ik ben had ik zo graag mijn lieve vriendinnetjes daarbij gehad, en had ik juist op die prachtige plek en met dat fantastische uitzicht een klein beetje heimwee.

Mijn goede voornemen voor het nieuwe jaar is dan ook om vanaf Juni nog meer tijd door te brengen met iedereen die me lief is! Maar tot die tijd ga ik eerst nog ontzettend genieten van dit fijne land, want ook al mis ik soms iedereen thuis, ik ben zo blij dat ik hier ben en ondanks dat kleine beetje heimwee had ik 2012 nergens liever willen inluiden dan in het betoverende Sydney.

Vakantie, vakantie en regen!

De smaak van het vakantie nemen heb ik flink te pakken gekregen. Was ik drie weken geleden nog een weekend aan het genieten in de Blue Mountains, ben ik twee weken geleden afgereisd naar het mooie Jervis Bay! Inclusief tent en gehuurde auto waande ik mij dan ook gelijk weer in vakantiestemming en gingen we met volle moed richting paradijs. Jervis bay staat namelijk bekend om zijn witte stranden, en heldere blauwe zee. Na een rit van drie uur kwamen we aan op de camping. Ons plaatsje lag gelijk aan een rivier en was dan ook prachtig. De volgende dag zijn we naar Cave Beach gegaan gelegen in het Booderee National Park ( dit zullen jullie even moeten googlelen want helaas zat er zand in de camera en heb ik hier zelf geen foto van)! Zondag stond op de planning om het beroemde Hyams Beach te bekijken, dat bekend staat als de mooiste en witste van Jervis Bay! Helaas was zondag net een dag zoals die in de zomer in Nederland, regen, regen, regen. Dus gingen wij een klein beetje beteuterd terug naar huis waar ons ook weer veel regen stond op te wachten. Maar desondanks was Jervis Bay enorm de moeite waard geweest!

Deze fijne verrassing aan het begin van een normaal zo prachtige zomer in de vorm van dit vieze weer is de afgelopen twee weken gebleven. Het regent heel veel, maar koud is het gelukkig niet! En als dan af en toe het zonnetje schijnt word die wel extra gewaardeerd!

Zoals ik al gezegd heb, heb ik de smaak van het vakantie nemen goed te pakken, en was er voor afgelopen weekend een kamertje geboekt in een hostel in hartje Sydney! Dit om nog beter te kunnen genieten van deze prachtige stad en afscheid te nemen van mijn Belgische vriendinnetje hier! Die gaat namelijk van de week al naar huis, en zo word je toch wel met je neus op de reis-feiten gedrukt. Iedereen komt en gaat, en afscheid nemen zal de komende tijd vast normaal gaan worden. Zaterdag hebben wij onze dag besteed aan het bezoeken van Sydney Aquarium. Eindelijk heb ik haaien en vogelbekdieren en pinguïns gezien! Verder hebben we heerlijk genoten van het uitzicht in Darling Harbour, en zijn er s ’avonds genoeg drankjes gedaan in de Australische kroegen! Zondag is er heerlijk uitgerust onder het genot van frietjes met echte Belgische mayonaise en biertjes! Heerlijk!

Ik kan wel zeggen dat ik langzaam maar zeker mijn hart aan het verliezen ben aan Sydney. Elke straathoek is anders en overal maak je iets mee. Zelfs bij regen en wind en donkere wolken vind je dan toch dat ene fijne kroegje of lekkere restaurantje dat je dag weer helemaal goed maakt. Of zoals zondag, ineens tussen alle hoge gebouwen en drukke straten een prachtige, hoge en versierde kerstboom! Van deze stad moet je wel houden!

Blue Mountains

Afgelopen weekend was het tijd voor mijn allereerste echte weekend weg Down Under! Met de hele family zijn we vrijdagavond afgereisd naar een vakantiehuisje in een kleine dorpje bij de Blue Mountains! Dit knusse huisje bracht gelijk een enorm vakantiegevoel met zich mee, en het was dus gelijk genieten geblazen! Maar zoals het op echte vakanties hoort, je blijft niet in het huisje, maar trekt erop uit! En dat deden we! Zaterdag vertrokken wij in alle vroegte naar de Jenolan Caves! Deze grotten liggen in een prachtige vallei en ik heb dan ook weer mijn ogen uitgekeken! Uiteraard zijn we ook de grotten ingegaan en het was echt heel indrukwekkend om in die grotten, die verborgen zitten in de Blue Mountains, te lopen! Na zaterdag lekker vroeg naar bed te zijn gegaan om bij te komen van alle indrukken, (en de biertjes in het heerlijke Australische zonnetje) hebben we zondag alle spullen bij elkaar gepakt (en dat zijn er een hoop met 4 kinderen; kleurpotloden, lego, boeken, knuffels en noem maar op) en gingen wij met de missie ‘het zien van de beroemde Three Sisters’ weer eropuit! Echter voordat wij deze toeristische attractie gingen bewonderen wilde mijn new family me eerst nog wat anders laten zien wat volgens hen veel indrukwekkender was dan die hele Three Sisters. Eenmaal daar aangekomen besefte ik me weer al te goed hoeveel geluk ik heb met waar ik op dit moment ben! We stonden op een soort van uitstekende rots ver boven alle bomen en hadden echt een prachtig uitzicht op de vallei! Heel indrukwekkend allemaal! Na dit uitzicht waren de Three Sisters een eitje, en moesten al die toeristen eens weten wat ik nog geen half uur geleden gezien had! Dat is pas mooi! Ik heb dus weer een heel fijn en speciaal weekend gehad, en ik kan niet wachten wat Australië deze week weer voor me in petto heeft!

11-11-11

Sydney. De stad van de Harbour Bridge, Botanic Gardens, Opera house, prachtige stranden, heerlijke restaurantjes en hete surfdudes. En van, de Deurzakkers! Het zal niet veel mensen ontgaan zijn dat het vrijdag d’n ellufde van d’n ellufde van d’n ellufde was. En dat was, ook hier in Sydney, reden voor een feestje. Dus zo gezegd zo gedaan, afgelopen vrijdag ging ik carnavalspak richting stad. En daar gingen we dan, met nog een stuk of 30 andere losgeslagen Brabanders richting Darling Harbour. De Nederlandse dj had alle toppers in huis. En zo zongen wij de hele avond van ‘de meeste dromen zijn bedrog’ tot ‘kedeng kedeng’. Toen de Deurzakkers zich eenmaal richting het podium op begaven was het feest compleet en gingen alle remmen los.

Al met al was mijn eerste avond stappen in de wereldstad Sydney niet heel veel anders dan een avondje in Drunen. Omringd door Nederlanders, bitterballen en Marco Borsato voelde ik mij helemaal thuis. Totdat ik de kroeg uitstapte, en een prachtig verlichte Darling Harbour en een heerlijke temperatuurtje mij tegemoet kwam. En toen wist ik het weer; thank god, ik ben in sydney!

New life!!

Ik schrijf dit verhaal vanuit mijn nieuwe kamertje in Sydney. Het is allemaal zo onwerkelijk dat ik mezelf regelmatig moet knijpen om te weten dat het allemaal echt is! De afgelopen dagen heb ik zoveel verschillende indrukken gehad en dingen meegemaakt dat ik bijna niet weet waar ik moet beginnen... Bij het begin dan maar!

Woensdagochtend kwam ik na een lange maar rustige vliegreis aan in Sydney. Het was op dat moment 7 uur in de morgen dus ik had nog een lange dag voor de boeg. Toen ik eenmaal aangekomen was in mijn hostel en mijn spulletjes op de kamer gezet had ben ik er maar gelijk op uit gegaan. Ik ben met de trein naar Bondi Junction gegaan om vervolgens uit te komen op Bondi Beach! Het was zo onwerkelijk om dan ineens aan de andere kant van de wereld te zijn, en dan ook nog eens helemaal alleen. Je kunt op dat moment met niemand delen hoe geweldig het allemaal is en hoe mooi alles eruitziet. Verder was ik zo moe dat ik om 4 uur ben gaan slapen en de volgende dag pas weer wakker werd. Donderdag ben ik er weer alleen op uitgetrokken. Dit keer met de trein naar de Harbour Bridge, Opera House en Botanic Gardens. Het was allemaal prachtig, maar wederom all by myself.

Vrijdagochtend kwam daar echter verandering in! En hoe! Ik werd namelijk opgehaald door mijn nieuwe family inclusief vier kids! Ze hebben een mooie kamer voor me klaargemaakt hier, en er hingen zelfs al foto's aan de muur! Ik heb zelfs een eigen balkonnetje! Verder is het huis en de omgeving werkelijk fantastisch. Iedereen is heel lief voor me en proberen me echt op mijn gemak te stellen! Opmerkingen als: wij zijn vriendjes en do you wanna stay here foreverzijn er ook al genoeg voorbijgekomen dus ik kan wel zeggen dat ik het goed getroffen heb!

Vandaag heb ik zelfs een echte kangoeroe in het wild gezien!! We zijn naar een prachtig strand bij West Head geweest (googlelen!). Het was daar zo mooi en rustig! En dat allemaal in Sydney.

Ik kan wel zeggen dat alles nog heel onwerkelijk is en dat ik echt nog wel moet wennen maar het begin is gemaakt en als dit een voorproefje is van de komende maanden ben ik een very lucky girl!