Mijn tijd als Au Pair zit erop. Ik heb enorm veel gelachen en geleerd, maar ik heb soms ook met mijn handen in het haar gezeten. Vier kinderen is niet niks, maar ik kan denk ik wel zeggen dat ik dit half jaar met voldoening en trots kan afsluiten en op kan gaan naar het volgende avontuur. Ik had de afgelopen tijd voor geen goud anders willen invullen. Ondanks dat vieze poepbroeken, luizen, opstandige kleuters, rondrennende jongetjes, en meisjes van acht die denken dat ze alles weten mij totaal niet meer vreemd zijn, heb ik ook ontzettend veel gelachen en me keer op keer weer verbaast over ‘mijn’ vier kinderen. Hoe lief mijn tweejarige meisje me vraagt of ik allright ben als ik mijn teen stoot, en mijn vierjarige jongen me verteld hoe mooi mijn tekening is, daar kunnen wij volwassen af en toe nog iets van leren. Ik moet wel zeggen dat ik voorlopig genoeg gepuzzeld, gekleurd, geknutseld, gevoetbald en in de speeltuin gespeeld heb. Ook pas ik de komende tijd voor filmavonden die de films Finding Nemo of Rio inhouden. Maar wat mag ik blij zijn met wat ik de afgelopen tijd allemaal heb meegemaakt. Vanaf minuut 1 voelde ik me thuis in mijn hostfamily. Ik heb me geen enkel moment ongemakkelijk gevoeld en heb het dus enorm getroffen! Met gemengde gevoelens neem ik dan ook afscheid van mijn nieuwe familie!

Toch begint het nu wel te kriebelen. Over 6 weekjes ben ik weer thuis, en ook daar heb ik enorm zin in! Maar eerst nog even genieten van dit prachtige land! Ik ben ontzettend zenuwachtig voor wat me te wachten staat, maar het Australië avontuur zou zeker niet af zijn als ik niet eerst nog al die bijzondere plekken die dit land te bieden heeft zou gaan ervaren! Het komt nu echt dichtbij want over een paar uurtjes vertrek ik naar de stad om vanaf daar in de bus te stappen naar mijn eerste stop; Byron Bay!